باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد

دیگر شماره ۱: ای بلبل روح مبتلا مانده ای

دیگر شماره ۲: ای روح تویی به عقل موصوف آخر

دیگر شماره ۳: ای مرغ عجب ستارگان چینه تست

دیگر شماره ۴: گه در غم روزگار و گه در قهری

دیگر شماره ۵: ای جان چو تو از عالم بیچون آیی

دیگر شماره ۶: ای روح درین عالم غربت چونی

دیگر شماره ۷: ای باز خرد مباش گمراه آخر

دیگر شماره ۸: ای جان شریف ترک این دنیی گیر

دیگر شماره ۹: ای بلبل روح چند باشی مگسی

دیگر شماره ۱۰: بر جان و تن بیش بها میگریم

دیگر شماره ۱۱: با ما بنشین که هر دو همدم بودیم

دیگر شماره ۱۲: دل را که هزار باره در خون کشمش

دیگر شماره ۱۳: ای آن که به قدر برتر از افلاکی

دیگر شماره ۱۴: ای آن که در این ره صفت اندیش نه ای

دیگر شماره ۱۵: چیزی که تویی زین تن مسکین تو نه ای

دیگر شماره ۱۶: بندیش که بر زمین نهای آن که تویی

دیگر شماره ۱۷: ای وهم و خیال و حس تو رهزن تو

دیگر شماره ۱۸: آن ذات که جسم و جوهرش اسم بود

دیگر شماره ۱۹: گر مرغ دلت کار روش ساز کند

دیگر شماره ۲۰: ای بس که فلک در صف انجم گردد

دیگر شماره ۲۱: جانی که به نور حق ندارد امید

دیگر شماره ۲۲: جانی که نهفت زنگ دنیی او را

دیگر شماره ۲۳: هر دیده که راه بینشانی نشناخت

دیگر شماره ۲۴: گر نفس تو بسملی شود تا دانی

دیگر شماره ۲۵: سری که به تو رسد ز خود پنهان دار

دیگر شماره ۲۶: در هر دو جهان هرچه عجب داشته ای

دیگر شماره ۲۷: پنهان گهریست در پس پرده راز

دیگر شماره ۲۸: از پرده خود برون شدن عین خطاست

دیگر شماره ۲۹: هر چند که کارهای تو بسیاریست

دیگر شماره ۳۰: هر جان که ز حق حمایتی افتادهست

دیگر شماره ۳۱: آنجا که فروغ عالم جان بینی

دیگر شماره ۳۲: چون آینه پشت و رو شود یکسانت

دیگر شماره ۳۳: هر راز که هم پرده جان تو شود

دیگر شماره ۳۴: تن از پی کار خویش سرگردان است

دیگر شماره ۳۵: کردم ورق وجود تو با تو بیان

دیگر شماره ۳۶: هر سر که درین هر دو جهان داشته اند

دیگر شماره ۳۷: گاه از غم اودست ز جان میشویی

دیگر شماره ۳۸: ای از تن منقلب گذر ناکرده

دیگر شماره ۳۹: خوش باش که دل تمام میباز رهد

دیگر شماره ۴۰: دانی تو که مرگ چیست از تن رستن

دیگر شماره ۴۱: مرگ است خلاص عالم فانی را

دیگر شماره ۴۲: یک یک نفست زمان تو خواهد بود

دیگر شماره ۴۳: چون اصل اصول هست در نقطه جان

دیگر شماره ۴۴: تا مرغ دلم شیوه دمساز شناخت