رباعیات

رباعی شماره ۱: بگرستم زار پیش آن کام و هوا

رباعی شماره ۲: پیوسته همی جفا نمایی تو مرا

رباعی شماره ۳: گفتم رخ تو بهار خندان منست

رباعی شماره ۴: این مشک سیه که یار را بالینست

رباعی شماره ۵: آن مشک سیه که با سمن پیوسته ست

رباعی شماره ۶: دانم که دلم به مهر تو خرسندست

رباعی شماره ۷: این کار نگر که از تو امروز مراست

رباعی شماره ۸: غم دیدم از آن کس که مرا می باید

رباعی شماره ۹: پیوسته مرا همی نمایی بیداد

رباعی شماره ۱۰: هر روز کمان گوشه تو بگراید

رباعی شماره ۱۱: از زلف تو بوی عنبر و بان آید

رباعی شماره ۱۲: صد ره گفتم که با من از عهد مخند

رباعی شماره ۱۳: گفتم که مرا زغم به سه بوسه بخر

رباعی شماره ۱۴: گویند گرفت یار تو یار دگر

رباعی شماره ۱۵: چون با یاران خشم کنی جان پدر

رباعی شماره ۱۶: ای ساده گل و ساده می و ساده شکر

رباعی شماره ۱۷: گفتم که بیا وعده دوشینه بیار

رباعی شماره ۱۸: ای گلبن نو رسیده در باغ بهار

رباعی شماره ۱۹: یک خانه بتانند به جای اندر خور

رباعی شماره ۲۰: زلف و خط آن سرو قد سیمین بر

رباعی شماره ۲۱: صد بار ز من شنیده بودی کم و بیش

رباعی شماره ۲۲: تا با تو به صلح گشتم ای مایه جنگ

رباعی شماره ۲۳: یاری بودی سخت بآیین و بسنگ

رباعی شماره ۲۴: یا ما سر خصم را بکوبیم به سنگ

رباعی شماره ۲۵: هر چند که از تو بوسه یابم گه بام

رباعی شماره ۲۶: گر خواسته ای تو از پی خواسته ایم

رباعی شماره ۲۷: آن روز چه بد که با قضا یار شدم

رباعی شماره ۲۸: تا در طلب دوست همی بشتابم

رباعی شماره ۲۹: جستم همه ساله ای پسر کام تو من

رباعی شماره ۳۰: گویند که معشوق تو زشتست و سیاه

رباعی شماره ۳۱: خط آوردی رواست بر روی چو ماه

رباعی شماره ۳۲: با من چو گل شکفته باشی گه گه

رباعی شماره ۳۳: ای دوست به یک سخن ز من بگریزی

رباعی شماره ۳۴: ای دوست مرا دید همی نتوانی

رباعی شماره ۳۵: ای دوست تر از دو دیده و بینایی

رباعی شماره ۳۶: از بهر خدای اگر تویی سرو سرای